Ang pag-usbong ng mga sasakyang de-kuryente o electric vehicle (EV) sa Pilipinas ay isang mahalagang hakbang tungo sa mas malinis na transportasyon. Sa ilalim ng Republic Act No. 11697, o ang Electric Vehicle Industry Development Act (EVIDA), binibigyang-diin ang pangangailangan para sa isang maayos na sistema ng pag-recycle ng mga baterya [1].

Gayunpaman, ang pag-recycle ng mga bateryang ito ay may kaakibat na malalaking panganib sa kaligtasan at kalusugan. Bilang mga eksperto sa pamamahala ng panganib, kritikal na maunawaan ang mga teknikal na hamon sa paghawak ng mga kemikal at boltahe sa loob ng mga pasilidad [3].

Isang eksperto sa kaligtasan na nagsasagawa ng inspeksyon sa isang baterya ng EV sa loob ng isang modernong pasilidad. — Image created by AI

Pagkilala sa mga panganib sa pag-recycle

Ang mga baterya ng EV ay hindi lamang mga ordinaryong baterya. Ang mga ito ay naglalaman ng mataas na boltahe na umaabot sa 800V, na nagdudulot ng panganib ng matinding kuryente o arc flash [2]. Higit pa rito, ang thermal runaway ay isang seryosong banta.

Kapag ang isang baterya ay nasira o nagkaroon ng short circuit, maaari itong maglabas ng nakalalasong gas gaya ng hydrogen fluoride. Ang mga kemikal na ito ay mapanganib hindi lamang sa mga manggagawa kundi pati na rin sa kalapit na komunidad [2]. Ang pagtagas ng mga heavy metal tulad ng cobalt at nickel sa lupa ay maaari ring makontamina ang ating groundwater.

Pagtatasa ng panganib sa pasilidad

Ang bawat pasilidad na nag-aayos o nag-re-recycle ng baterya ay dapat magpatupad ng mahigpit na risk assessment framework. Ang unang hakbang ay ang hazard identification (HAZID) upang masuri ang estado ng kalusugan o state of health (SoH) ng baterya bago pa man ito buksan.

Ang paggamit ng failure mode and effects analysis (FMEA) ay nakatutulong upang matukoy ang mga posibleng punto ng pagkabigo sa mekanikal na paggupit. Sa pamamagitan nito, masusukat ang posibilidad ng pagsabog o pagtagas ng kemikal sa loob ng planta [3]. Maaari ring basahin ang tungkol sa pagsusuri sa cost-benefit ng pag-recycle ng baterya ng electric vehicle sa Pilipinas para sa mas malawak na konteksto.

Pamamahala ng kaligtasan sa operasyon

Ang pagbabawas ng boltahe o deep discharge ay isang mandatoryong hakbang bago ang anumang mekanikal na pagpoproseso. Ang pagbaba ng boltahe sa 0V ay nagbabawas sa panganib ng aksidenteng pagdaloy ng kuryente. Ang paggamit ng mga diagnostic tool mula sa DENR-EMB na mga aprubadong pamamaraan ay mahalaga sa bawat operasyon [2].

Ang mga manggagawa ay dapat gumamit ng angkop na personal protective equipment (PPE). Kabilang dito ang mga guantes na may high voltage rating at mga respirator na may filter para sa hydrogen fluoride. Ang pagtatrabaho sa isang inert gas atmosphere, gaya ng paggamit ng nitrogen, ay nakatutulong din upang maiwasan ang apoy [3].

Teknolohiya sa pagpuksa ng sunog

Ang apoy mula sa lithium-ion battery ay mahirap patayin gamit ang karaniwang tubig. Kinakailangan ang mga espesyal na fire suppression system tulad ng class D fire extinguishers o F-500 encapsulating agents. Ang paghahanda ng mga immersion tank ay isa ring epektibong paraan para sa thermal containment kung sakaling magkaroon ng thermal runaway [3].

Mga hamon sa industriya sa Pilipinas

Kasalukuyang kulang ang mga pasilidad sa bansa na nakatuon sa lithium-ion battery recycling. Karamihan sa mga umiiral na TSD facilities ay nakatuon lamang sa lead-acid batteries. Ang International Energy Agency ay nagmumungkahi ng mas mabilis na pag-adopt ng mga makabagong teknolohiya upang matugunan ang lumalaking bilang ng EOL batteries [3].

Ang pagsasanay sa mga manggagawa sa pamamagitan ng TESDA ay mahalaga para sa ligtas na paghawak ng mga high-voltage components. Bukod dito, ang pagpapatupad ng extended producer responsibility (EPR) ay magbibigay ng insentibo sa mga kumpanya na bawiin ang kanilang mga lumang baterya [1]. Maaari ring suriin ang pamumuhunan sa impraestruktura ng pag-recycle ng baterya ng electric vehicle: mga pagkakataon at hamon para sa karagdagang impormasyon.

Konklusyon

Ang pag-recycle ng baterya ng EV ay isang teknikal at mapanganib na proseso na nangangailangan ng mahigpit na pagsunod sa mga pamantayan. Sa pamamagitan ng tamang risk assessment, sapat na PPE, at modernong pasilidad, maaaring gawing ligtas at kapaki-pakinabang ang industriyang ito para sa Pilipinas. Ang pagtutulungan ng gobyerno at pribadong sektor ang susi sa tagumpay ng circular economy sa bansa.

More Information

  1. EVIDA (Republic Act No. 11697): Ang pambansang batas sa Pilipinas na nagtatakda ng balangkas para sa pag-unlad, promosyon, at regulasyon ng industriya ng electric vehicle, kabilang ang pamamahala ng mga baterya nito [1].
  2. Hazardous waste: Mga materyales na inuuri ng DENR-EMB na mapanganib sa kalusugan at kapaligiran, gaya ng mga kemikal sa loob ng baterya ng EV na nangangailangan ng espesyal na pagtatapon [2].
  3. Thermal runaway: Isang hindi kontroladong reaksyon sa loob ng baterya kung saan ang init ay mabilis na tumataas, na maaaring magdulot ng sunog o pagsabog kung hindi agad maaagapan [3].
  4. Hydrometallurgy: Isang proseso ng pag-recycle kung saan gumagamit ng mga kemikal na solusyon upang i-leach o kunin ang mga mahahalagang metal mula sa mga ginamit na baterya [3].
  5. Pyrometallurgy: Isang paraan ng pag-recycle sa pamamagitan ng high-temperature smelting o pagtunaw upang makuha ang mga metal, na nangangailangan ng mga advanced gas scrubber [3].